Teoria rozpraszania Mie jako wschodząca metoda analizy mikroplastików w wodzie
Dokładna i szybka charakterystyka mikronowych cząstek plastiku w środowisku wodnym wymaga dogłębnego zrozumienia interakcji światła z tymi cząstkami. Ze względu na złożoność teorii rozpraszania Mie, cechy rozproszonego światła rzadko były powiązane z właściwościami fizycznymi tych maleńkich obiektów. Aby rozwiązać ten problem, autorzy artykułu ujawniają związek zależnych od długości fali optycznych wzorów rozpraszania z rozmiarem i współczynnikiem załamania światła cząstek poprzez numeryczne badanie cech rozpraszania kątowego. Następnie przedstawiają niedrogie rozwiązanie do pomiaru rozpraszania optycznego cząstek. Teoretyczne badania pokazują, że kątowy rozkład rozproszonego światła przez mikroplastiki niesie wyraźne sygnatury rozmiaru cząstek i współczynnika załamania światła. Wyniki mogą być wykorzystane do opracowania przenośnego, niedrogiego rozwiązania do wykrywania mikroplastików w wodzie.
Autorzy odkryli relacje pomiędzy wzorem rozpraszania i cechami mikroplastiku w wodzie, wykorzystując rozpraszanie Mie dla cząstek o wielkości od 1 do 100 µm.